شهید عبداله ابراهیمی

شهید عبداله ابراهیمی

image_pdfimage_print

بسم رب الشهداء والصدیقین
شهداء بقاء عالم بشریتند (امام خمینی(ره))

نام: عبداله
نام خانوادگی: ابراهیمی
نام پدر: حسن
شماره شناسنامه: ۲۳۲
تاریخ تولد: ۱۳۴۲/۰۸/۰۴
محل تولد: روستای خِرّه
مذهب: اسلام – سنّی
وضعیت تأهل: مجرد
میزان تحصیلات: دوم ابتدائی
شغل: سرباز
یگان اعزامی: ارتش
مسؤلیت در جبهه: تک تیرانداز
نحوه شهادت: غرق شدن در آب
کیفیت شهادت: جبهه و جنگ
تاریخ شهادت: ۱۳۶۲/۱۲/۱۲
محل شهادت: آب های خلیج فارس
عملیات: رزم دریایی
محل دفن: روستای خِرّه

زندگينامه شهيد عبدالله ابراهيمي
معمولاً هرگاه بخواهند زندگي شخصي را به رشته تحرير درآورند و يا از حيات کسي سخني بگويند خواسته و يا ناخواسته به سراغ مشخصات شناسنامه اي آن فرد مي روند. و چنين مي گويند که فلاني فرزند فلان در تاريخ فلان متولد شده است. و مثلاً فلان قدر سال زندگي نموده است. اما حقيقت حيات هر کس چيزي والاتر و بالاتر از اين هاست. چرا که به قول معصوم (عليه السلام) :«قيمت و ارزش هر شخص به مقدار اعمال نيکي است که از او سر مي زند و انجام پذير مي گردد».
بنابراين برادر شهيدمان عبد الله ابراهيمي گرچه اينک نيز از حيات جاودان اخروي برخورداراست؛ لکن زندگي دنيوي او هم يک زندگي پربار و آموزنده بود که به حق، خود مکتبي است براي آموختن؛ و سنگ محکي است براي سنجيدن. چرا که او عاشق بود و همچون پروانه جانانه حول شمع انقلاب اسلامي و امام بزرگ بشريت پرواز کرد. تا بالاخره نداي «ارجعي الي ربک» حق را پاسخ گفته و گرچه خود سوخت اما به قول استاد شهيد مرتضي مطهري محفل بشريت مظلوم و مستضعف را روشني بخشيد و مسير مستقيم هدايت را بيش از پيش منور گردانيد.
آري اين عبدالله بود که همچون علي دنيا را سه طلاقه کرده و جنب و جوش و خواب و بيداري خويش را وقف انقلاب و مستضعفين نموده و تا سر حد جانبازي و ايثار در اين راه به حرکت الهي خود ادامه داد.
شهيد عبدالله ابراهيمي در سال ۱۳۴۲ در روستاي تيموي شمالي در خانواده اي مذهبي و مؤمن ولي فقير ديده به جهان گشود. و در سن هفت سالگي روانه مدرسه شد. به علت فقر مالي نتوانست مدرسه را ادامه دهد و به همين علت تا کلاس دوم ابتدائي بيشتر درس نخواند. دوازده سال بيشتر نداشت که به کارگري پرداخت و مدت زيادي مشغول بود. بعد به خدمت سربازي رفت و در تاريخ ۱۲/۱۲/۶۲ در آب هاي خليج فارس به درجه رفيع شهادت نائل آمد.

خاطرات شهيد عبدالله ابراهيمي
روای: ابراهيم ستوده – همرزم شهيد
عنوان: از جان گذشته
و لا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون
در جبهه با شهيد عبدالله ابراهيمي با هم بوديم. ما عده کمي بوديم و در مأموريت هاي دريائي و زميني شرکت مي کرديم.
۶ سرباز خدمه توپ پدافند و ۲ درجه دار، اين ۸ نفر به صورت تيم بوديم و چندين بار با هم مأموريت رفتيم. اولين مأموريت، صفر۳ آبادان و دومين مأموريت بهمن شير آبادان و سکوهاي نفتي مانند سکوي نوروز – سکوي اردشير – سکوي فريدون، سکوي بهرکان بود. در اين چند مأموريت، چندين موشک به ما شليک کردند و من زخمي شدم. چند تکه ترکش ريز خوردم و بعد از آن هيچ مأموريت ديگري نرفتم. درآن زمان با هم ۲۲ ماه خدمت بوديم. ولي آن شهيد بزرگوار راه خود را ادامه داد. حتی در مرتبه آخر از مأموريت برگشته و برگ مرخصي در دست داشت و قرار بود صبح به مرخصي برود. ولي آن شب اعلام کردند که فردا مأموريت کاروان است و چه کسي داوطلب است برود؟ آن شهيد بزرگوار مرخصي اش را لغو کرد و دوباره به مأموريت رفت. در همان مأموريت يعني در تاريخ ۱۳/۱۲/۶۲ شهيد شد. محل شهادت وي نيز در خور ابوموسي است. شهيد سربازي دلاور و شجاع بود. واقعاً جبهه مردان خود را شناخته بود. مرداني که هرگز از تير و ترکش نهراسيدند و جان گران قيمت خود را هديه دادند و به آرزوي شهادت نائل گرديدند.

بازدیدها: 261

درباره نویسنده

ارسال دیدگاه

تلفن : 077-33560757-8
پست الکترونیک : boushehr@dmsonnat.ir
آدرس : بلوار آیت ا...طالقانی(خ صلح آباد) ، خ خبرنگار، خ خرد شرقی ،دفترنماینده ولی فقیه در امور اهل سنت استان بوشهر

ارتباط با ما

روابط عمومی

درباره ما

نقشه سایت

کل بازدیدکنندگان
267355
بازدید امروز
179
افراد آنلاین
0
طراحی و اجرا پویاپردازان جنوب